Pazartesi



babasını tanımadan kazağına sarılarak uyuyan, teyzesinin çantasından çaldığı bir1 lirayı bitiremeyince ananesine dondurma alan, bakkalın bütün leblebi tozlarını yürüten, avucunun içi gibi bildiği mahallede akşama kadar sürten, eve on10 dakika gecikti diye zopaynan dayak yiyen bi çocuğa rastladım. büyüyünce de değişmiyor dedim kendi kendime. tanımadığın adamların kazaklarına sarılmaya, ömründen çalmaya, harcayamadı mı tutup rafa kaldırmaya, ne yöne durup gitmediğini bilmeden olduğu yerde saplanıp kalmaya, belki bi sokak bi cadde yada bi bahçede ıskaladın diye gerçeği yalanlara sarılmaya devam edersin. hep daha fazlası derken yitirdiklerini görmezsin.  tüm bu akıl sır erdiremediğin yaşam serüveni son bulsun istersin ama ölemezsin. tanrım dersin 'nerede bitimlerim' o 'bak burada başlangıçların' der. başlamak ister misin kimse sormaz bunu, bitirmek ister misin kimse umursamaz bunu. tek başınasındır ve kimse görmez bunu. kimsin, nereden gelip nereye gitmektesin sorgulamadan kimim ben'in kıyısına oturur gelip geçen haline bakarsın hayranlıkla. hayatı ertelersin ve bir1 gün ertelediklerin yüzünden çok güzel bi ihtimali ıskalayacağını bilmezsin. kendini bulmadan o'nu bulmuşsan kendine yaklaşmış sayılmazsın. yok olmaktan korkarsın da bilmezsin ki var olmakla yitirmişsindir hiç olma şansını.


bir bulutun peşine takılıp gittiğimiz yer 
okyanus diyelim istersen ya da sen söyle 
batık bir gemiyim orada, seni bekliyorum 
upuzun bir sessizliğim fırtınalar patlarken 
gövdem köle tacirlerinin barut yanıkları içinde 
ve gittikçe acıtıyor yaralarımı tuzlu su



ahmet telli

Perşembe

uyan giz


çok başka olabilirdi, başka bir yer, başka bir zaman, başka bir kimlik yeni bir benlik mümkün mü? dedin. mümkün demek için geldim.

bir gece yarısı birden bire kadın olduğunu sanan çocuğa farklılığını hatırlatmaya geldim. hayatın bütün belirsizliğiyle güvensizliğiyle yaşaması gerektiğini söylemeye geldim. yaşamın girdabına dalıp, tadı olmayan bütün tehlikeleri yaşamanı istemeye geldim. ait olmak istediğin bir yer, sırtını dayamak istediğin bir sırt aradığın bu çıkmaz sokaktan çıkarmaya geldim seni. yaslanabileceğin tek şeyin kendin olduğunu, farkında olmadan kendi tatlı mahkumiyetini inşa ettiğini, kendin olmaktan kaç ışık yılı uzağa atıldığını göstermeye geldim. kaçayım derken tam ortasına düştüğün bu demir parmaklı sevimli sığınaktan gün yüzüne çıkmanı istemeye geldim. hayat/ölüm/hayat döngüsünde tattığın bu kaçıncı ölüm? söylemeye geldim. kemik kadını sahneye davet etmeye, küllerini dünyanın dışına savurmaya geldim. 'dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen, ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu' görüyorsun ya, sana en sevdiğin şiiri okumaya geldim. sanki sonu başından belli bir filmde olmadığına uyandırmaya geldim.

kaçıncı yy'lın çeyreğinde çarpıştık biz senle öyle?!



şemaya uymayan bir çok şeyi atlamış olduğumu gördüm. artık geçerliliği olmayan ve bu günle eksilen ayrımlar, uzlaşmalardan uzak yabancı bir dille anlatıyordum. düzüşen, nesneleşen yada kalıplaşan sözcükler yabancıydı, benim dilim elim çocukluğum olamazdı. 
yaşadıklarımı yakalamak içindi hepsi, dünü bugünde yarını dünde bulmam hiçbir şeyi değiştirmiyordu, durumum acildi ve uzlaşıyordum. tüm benliğimle var ettiğim kadınlar adına, gerekirse zorla yazıyordum. 
yani benim güzel annem bi gün yaptıklarım ve yapacaklarım için taşlanıyordum






Salı

insan kaç defa doğar?

kaç kez büyür? kaç kez yaşlanır? kaç kez ölür? dahası kaç kez.. önce yaşlanıyorum sonra küçülüyorum en sonunda ölü doğuyorum. kimden yardım istemeliyim bilmiyorum, kime yardım etmeliyim hiç sormuyorum. ne farkım var sizden inanın hiç bilmiyorum. kafamın içinde konuşan bir kaç kadından biri de olabilirsiniz.. kim bilir belki hiç bilmediğim bir yer, zaman, sizinle tanıştığımdan emin değilim. tanışmak istediğimden de emin değilim. emin olduğun ne var diye soruyorsan bir sonraki sayfayı daha güzel yazacağımı söyleyebilirim.

Pazartesi

işgalin altında tutsak kalmak nasıl olurdu.. vücudunun herhangi bir ayrıntısında kıvrılıp bütünün önemsiz bir parçası olmak nasıl güzel olmasın ki?

Cuma

kimseye rahatsızlık vermeden yaşamak değil özgürlük, herkesi anlayışla karşılayıp saygı duymak bütün düşünceleri kendi içinde haklı çıkarmakta değil. aslına bakarsan hiçbi şey değil özgürlük. sikerim bu da böyle bi yazı işte amk

Cumartesi

kapı çalacak diye çok korkuyorum, yataktan çıkmak istemiyorum. Israrcı misafirlerimden su faturasından üst komşuya gelen aptal kızlardan yoruldum. sıkıcı ve kasvetli günlerimin yalnızca bana çektirmesini istemek çok gelmesin size. Kendi bataklığının gülü olmak istemenin kimseye zararı yok kanımca. kıçımı kaşıyarak girdiğim salonun her köşesi göz yaşı koksun istiyorum. Yavaşça değil hızla batmanın, bir daha hiç sokağa çıkamayacakmışsın ne güneş olacak ne ekseninde bi dünya gibi, neresinden baksan her türlü pislikmişim gibi bi daha hiç gülemezmiş gibi. Tanrı bizi hiç sevmemiş gibi, onun adaletinden sual olunmaz benimkinden olunur. O bütün güzelliklerin yaratıcısı ben bütün kötülüklerin anası.


benim hiç oyuncağım olmadı onun cenneti var, adaletini siktiğim dünya.

Pazar

bazen

birinci dünya savaşını görseydim, fazlasıyla öfke uyandıran bi katil olabilirdim. saçlarım beyaz olurdu kulak arkasından bir iki tel siyahta güzel giderdi hani. ne dediğime dair hiç bi fikrin olmaması, çekici bence. 18. yy'da memelerim nasıl olurdu acaba, korse dönemine denk gelmemek şans aslında. birazdan kapı çalıcak annem 'naber tatlım' diycek, ben yine yatak odasında gizli gizli uyuşturucu kullanıcam. neyse ki kafam iyiyken annem daha bi tatlı oluyo. koestler'in idam sehpasına çıkıp hemen insem diyorum, sonra bi sigara yaksak ve içine tükürsek dünyanın.

bazen siktir olup gitsek ne güzel olurdu.

Salı

öteki

pek deneyimim olmasa da şöförü kendim olan yolculuklar istiyorum, bir kaç kasetle gidemeyeceğimiz yer yok gibi. Tek başıma olduğum bir yolculuk yok. Belki çok sonra şimdi sen ve sana benzeyen adamlar var bavulda. Ben hala dolaşıyorum diye yırtınarak sezen'e eşlik ettiğim şarkılarla birlikte uzun bir yolculuk istiyorum, küçük kasabalar, bahçeler.. esnaf yüzleri, çocuklar tarlalar ve batıp doğan güneş. içinde olmadığını düşündüğün ne varsa senden ibaretken, ben hala ne istemediğinden eminken.. geç başlamış yolculuğumsun işte, ben çok sonra gelemeyen kadın olmaya hep alışığım oysa. beş taşının ikisini çaldırmış çocuk olarak yazıyorum oysa, hırsızın hiç mi suçu yok diyoruz kendi aramızda. Bilirsin işte, bazen madalyonun diğer yüzü vardır, aslında hep vardır ama bazen farkederiz. Bu da dolayısıyla onu bazen varmış yapıyor. Neden bu kadar aynı cümleleri kuruyorum diye sormuyor değilim, sen de yaparsın ya.. tıkandığı zaman patlayan tuvalet gibi işte. Örnek hoşuna gitmedi anlaşılan, ama ben bilmiyorum işte hoşnutsuzluğunu dizginlemeyi.bi çocuğu seversin ya kucağına almaktan korkarsın, incitmek istemezsin minicik bebeği. büyütemediğim ve her dafasında kucağımdan düşürdüğüm bebek gibisin. Bunları sesli söylemeyi istemezdim, bu denli cesur değilim. sende aradığım ötekinde olunca beş taşının kayıp iki taşını bulmuş çocuklar gibiydim ben de.

bu masum bir oyun olmalıydı, gerçek olamayacak kadar çocukçaydı. daha üçlere gelmemişken..

Cuma

nefes almak için sebep gerek

Çarşamba

ben bir masal anlattım

..olamayanlarla baktım aynadaki surete, gözlerim dikkatimi çekti önce..dudaklarımı ıslattım dilimle, öyle, susuz-kupkuru
ellerimle dokundum saçlarıma narin yumuşacık, belli ki henüz büyümemiş düşlerimle..
kendi dilimle birşeyler fısıldar oldum
alışkanlık işte,
ben bile duymadım
..
kimsin dedim adın ne, sesin ne kaç yaşında bedenin
bu çizikler niye?
olmadı, bu sefer anladıda cevap vermedi

(..)


bir nota, bir çok dille anlatılacak olan bu nota..hiç gitmediğimiz diyarlarda başka tenlere fısıldarız, başka suretlere ve hatta başka aynaları parçalarız .. yine biz oluruz sen ben değil biz.. sonra .. sen-ben-biz-onlar..

büyürüz çığ gibi, nereye kadar savurursa..

Salı

beni vur

yolunu kaybetmiş bebekler var vücutlarda
duraklar bilek bitimlerinde
bir daha yara almak zorlaşır her demde
Tanrım diyorum, nerede bitimlerim
göster kudretini de kanla karışık düşeyim yeniden
bir kaç yüzün var şaheser ve hayret

Cuma

büyümek çok sıkıcı

ve bunu bir güne sığdırmak, sabaha karşı yüksek topuklu bir kadın olmak..

Çarşamba

ben de 0 faizle çok amaçlı kredi sisteminin mağdurlarındanım, hoş hiçbir banka amaçsız hayatımı siklemese de ben kendimi donuna kadar soyulmuş hissediyorum.

Salı

Oturan bir entelektüel  yürüyen bir embesilden daha uzun yol alır

buranın arka çıkışı var mıdır

 ne diye her şey yerli yerinde olur ki, sanki her şey yerli yerindeymiş gibi. Darmadağın yaşamı ne derece yerli yerine getirebildin ki sütyenini pijamanı düzene sokuyorsun demezler mi adama

velhasıl
çakal güzel film, gidin bi sohbet edin erkan abinizle

Çarşamba

bir varmış bir yokmuş

 uyanır uyanmaz ilk işim kahve içmekti bir zamanlar, kısık sesli şarkılar eşliğinde tekrar ederdim artıkları.
Bir yudum sonrası nelerin değişeceğini kestiremezsin, bir sonraki kelimenin bir öncekine nispet nasıl çirkinleşeceğini. Bir yudum sigara, şarap, esrar ve kelimeler, öyle gidip gelen gelip giden.. herdaim yerini yadırgıyan kadınlığım gibi. ara sıra gelip sıkılınca giden, yerini aptal bir çocuğa bırakan kadınlığım. Süslü elbiseleri yok, topuklu ayakkabılarını ancak uyurken geçirir ayaklarına. Cesareti yok sokakta giymeye, düşleyemediklerini yaşamak ona göre değil. hani olur ya köşe başında sevişmeye kalksa iyi kalpli bir adamla elbisesinin altında sergileyebileceği eğlenceli bir manzarası olmayacak,  kırmızı rujundan başka..



Acele etme derdi annem, daha çok sıkılacaksın şimdiden tüketme, herşeyin yok olduğu bir an kendini arayacaksın, en çok sana ihtiyacın var.. Büyüdükçe annem oldum, fincanı tutuşum.. sesim, hiç görmediğim çiçeklerim, çeyizliğim anne sıcaklığım.. yavaş yavaş, acele etmeden dönüştüm, çokça sıkıldım çokça yok ettim, tükettiğim kelimelerimle, biriktiremediğim sevincimle. Kara kaplı bir defter burası, her sayfa son satırları aynılaşan bir kaç iyi adama, her başlık edilgenliğiyle gurur duyan bir narsiste adanmış. Edip Canseverin arasıra uğradığı, Cemal Süreya'nın suratıma tükürdüğü bir kaç hatıra da cabası, dedim ya hepitopu bir kaç iyi adam.

Salı

kırmızı ojelerim

bu aralar yazılarım seksist ağırlıklı olunca bi utandım bi utandım anlatamam, bir kaç eleştiri aldım çeşitli ablalardan. Ne olmuş sana bööle sen insan ilişkilerini bacaklarının arasından kurmazdın hayrolar didiler. Haklılar elbet,  benim ne haddime ulu orta amgötmeme diye çığırıyorum, ben de herkes gibi normlara uygun yazmaya karar verdim '
mesela
geçen pasta yaptım kuzenlere, öle afili bişi diil püsküütleri kır tek kat diz üste pudig sona yine püsküüt yine puding yine yine yeniden. Bir an dedim işte hayat, bi kat püsküüüt bi kat puding.. çatalladıkça şişiyosun hepi topu.
belki dibini parmaklarken kocaman bi puding denizinin damla çikolata parçacıklarıyla kaplı sahilinde bir kaç güzel hatunla beraber hayal etmiş olabilirim kendimi.. ama asla anlatmayacağım ayrıntılar bunlar.
velhasıl
 edilgenliğimden kurtluş yok. İstediğim kadar yazayım düşüneyim hayata geçireyim hiçbir şey değişmeyecek, mutlak payıma düşen bir ayıp olacak. Her gün çevremdeki erkeklerin kadınları götten memeden ibaret saymalarına, düzülecek-sevilecek olarak sınıflandırmalarına alıştıkta benim bir iki cinsiyetçi lafıma takıldık.



ee hani oje demesin kimse, gelmeyin üstüme

Perşembe

one night stand

genellikle değişik adamlarla ve kadınlarla geçirdiğim gecelerin tanımıydı, zamanla tek bir adam ve yüzlerce (umarım) kadınla geçirdiğim gecelerin tanımı oluverdi. Tek gecelik başlayan ilişkilerin sikişken bir aşka dönüşmesi beklenen sondur. Şaşırmayın, önce düzüşüp sonra konuşanlar önce saçmalayıp çok sonra düzüşenlere oranla daha avantajlıdır. Bütün kelimeler daha en başında soyunup yersiz riyakarlığı ortadan kaldırır, birbirini etkilemeye çalışmak adına kendinden çok uzak birine dönüşme çabası bir anda yok olur. Başkalaşmanın olmadığı ilişkiler şiddet ve seks içerikli yayınlar gibidir, böylesini yaşamamış olanlar için olumsuz örnek teşkil edebilir.

Eğlenilen ellenilen yatıp kalkan kalkıp yatan adam bir zaman sonra aşık olduğu kadının aslında tek gecelik olduğunu, adam boşalmadan işini bitirip kapıyı çekip yetişmesi gereken bir trene doğru yol aldığını unutur. Kıyamam elbet ama tek atımlık bir mermiyi 12.7 mm’lik kalibreli ağır taramalı bir korda yerleştirmek gibi bir şey bu, doğal ortamından uzaklaştırılıp evcilleştirilmeye çalışılan bir hayvan olarak benzetmeleri uzatabilirim. Aynen kafeste gibiyim, arada bir etin ucundan ısırıp tadı hemencecik kaybolmasın diye uzun uzun ağzımda bekletiyorum. acınacak haldeyim işte, her gün farklı bir hayvan avlamak varken aynısıyla yetinmeye çalışmak nasıldır bilemezsiniz. ya da bilirsiniz herneyse..


Cuma

doğarken güneş ardından tepelerin

oyun vakti gelir teletabilerin  



the people poured their concrete floors
and built their churches and their walls
they painted pictures of their hopes and fears on them.